آیا VPNها از شما در برابر هکرها محافظت می‌کنند؟ پاسخ کارشناسان

پیشگیری از هک با VPN

گرچه بیشتر کاربران برای حریم خصوصی و ناشناسی آنلاین سراغ VPNها می‌روند، VPNها می‌توانند در برابر برخی انواع هک نیز کمک‌کننده باشند. در ادامه چند تهدید سایبری را می‌بینید که VPN می‌تواند به پیشگیری از آن‌ها کمک کند:

هدف‌گیری آدرس IP

یکی از هدف‌های اصلی حملات سایبری، آدرس IP شماست. آدرس IP که مخفف «Internet Protocol» است، یک شماره منحصربه‌فرد است که موقعیت یک میزبان، یعنی دستگاه شما، را نسبت به یک شبکه مشخص می‌کند و به دستگاهتان اجازه می‌دهد به ارائه‌دهنده خدمات اینترنت (ISP) متصل شود. آدرس IP شما به‌تنهایی هویت کاملتان، مثل نام و نشانی‌تان، را آشکار نمی‌کند؛ اما هکرها اغلب آدرس‌های IP را همراه با اطلاعات دقیق‌تر از ISPها هدف می‌گیرند تا هویت کاربران، عادت‌های وبگردی و حتی موقعیت فیزیکی تقریبی آن‌ها را افشا کنند.

VPN با پنهان کردن آدرس IP واقعی شما و جایگزین کردن آن با آدرس IP خودش، به محافظت در برابر حملاتی کمک می‌کند که مستقیماً آدرس IP شما را هدف می‌گیرند. این کار می‌تواند مانع شود هکرها به‌راحتی از آسیب‌پذیری‌های مخصوص شما و دستگاهتان سوءاستفاده کنند.

حملات مرد میانی (MitM)

یک حمله MitM زمانی رخ می‌دهد که یک مهاجم بیرونی ارتباط آنلاین میان دو طرف را رهگیری کند؛ معمولاً ساده‌ترین راه آن، استفاده از یک شبکه وای‌فای ناامن است. هدف از این کار می‌تواند شنود یک گفت‌وگوی خصوصی، ربایش یک نشست با جعل هویت یکی از کاربران، سرقت داده‌های خروجی یا تغییر سوابق مالی در حال انتقال باشد. هدف هرچه باشد، مهاجم MitM مخفیانه خود را در جریان داده میان دو موجودیتی قرار می‌دهد که تصور می‌کنند مستقیماً با یکدیگر در ارتباط‌اند.

حملات MitM با پروتکل‌های مدرن رمزنگاری و احراز هویت، مانند HTTPS، تا حد زیادی محدود می‌شوند؛ پروتکل‌هایی که کاربران را به‌صورت امن به خدمات آنلاین، مثل فروشگاه‌های اینترنتی که ممکن است اطلاعات کارت اعتباری در آن‌ها وارد شود، متصل می‌کنند. در کنار این الگوی پیش‌فرض رمزنگاری، پروتکل اختصاصی «تونل‌زنی» در VPN برای کاربران رمزنگاری سرتاسری و مبهم‌سازی آدرس IP فراهم می‌کند. اگر مهاجمان MiM بتوانند در هر نقطه‌ای داده‌های شما را رهگیری کنند، برای خواندن آن‌ها باید ابتدا داده‌ها را رمزگشایی کنند؛ کاری که به فناوری و منابع پیشرفته نیاز دارد.

باید در نظر داشت که حمله MitM همچنان ممکن است، به‌ویژه اگر مقصد از رمزنگاری HTTPS پشتیبانی نکند. در این حالت، حتی اگر VPN روشن باشد، داده‌های شما پس از خروج از سرور خروجی VPN دیگر رمزنگاری نخواهند داشت. VPNها و وب‌سایت‌ها همچنین از پروتکل‌های رمزنگاری متفاوتی استفاده می‌کنند که رمزگشایی بعضی از آن‌ها آسان‌تر از بقیه است.

شنود بسته‌ها

شنود بسته‌ها یعنی توانایی طرف‌های بیرونی برای دریافت داده‌های کاربر هنگام عبور آن‌ها از یک شبکه. خود مدیران شبکه برای پایش و عیب‌یابی ترافیک شبکه از ابزارهای شنود بسته استفاده می‌کنند. اما هکرها هم از این ابزارها برای سرقت داده‌های رمزنگاری‌نشده و حساس، مثل گذرواژه‌ها یا سوابق مالی، استفاده می‌کنند. شنود بسته‌ها می‌تواند هم در شبکه‌های سیمی و هم در شبکه‌های بی‌سیم رخ دهد.

مانند حملات MitM، ترکیب HTTPS و تونل‌زنی VPN می‌تواند با اطمینان از اینکه داده‌ها به‌صورت سرتاسری رمزنگاری شده‌اند، شنود بسته‌ها را خنثی کند. اطلاعات حساس، مانند گذرواژه‌ها یا سوابق مالی، برای ناظران بیرونی قابل خواندن نخواهد بود. VPNها قابلیت اضافه‌ای هم دارند: ترافیک میان دستگاه شما و مقصد را از مسیر دیگری عبور می‌دهند و آدرس IP شما را پنهان می‌کنند؛ در نتیجه ردیابی ترافیک آنلاین تا رسیدن به شما بسیار دشوارتر می‌شود.

شنود وای‌فای

شنود وای‌فای شبیه شنود بسته‌ها و حمله MitM است، اما مخصوص شبکه‌های بی‌سیم است؛ به‌ویژه شبکه‌هایی که رمزنگاری ندارند یا رمزنگاری ضعیفی دارند. برای مثال، وقتی به یک شبکه وای‌فای باز در کافه وصل می‌شویم که گذرواژه نمی‌خواهد، شنودکنندگان ممکن است بتوانند ببینند به چه سایت‌هایی متصل شده‌ایم. شنودکنندگان وای‌فای می‌توانند این شبکه‌ها را پایش کنند و از هر داده حساسی که در آنجا در دسترس قرار می‌دهیم سوءاستفاده کنند. یا هکرها می‌توانند شبکه‌های وای‌فای بازِ جعلی راه‌اندازی کنند که کاربران برای اتصال به آن‌ها روی بیاورند. در هر دو حالت، این هم نوعی حمله MitM است، چون هکر داده‌های شما را میان دستگاهتان و گیرنده رهگیری می‌کند.

درست مانند حملات MitM و شنود بسته‌ها، VPN پیش از آنکه داده‌های شما در برابر هکری که در حال شنود است، عبور بدهد، و باعث رمزنگاری شدن و میزانی از ناشناسی را فراهم کند.

هک‌هایی که VPN نمی‌تواند جلویشان را بگیرد

در ادامه چند حمله سایبری و تهدید امنیتی را می‌بینید که VPN نمی‌تواند جلوی آن‌ها را بگیرد. توجه کنید که این حملات عمدتاً زمانی رخ می‌دهند که مهاجمان به دستگاه، سیستم یا سخت‌افزار شما، یا به سرورهایی که حساب‌ها یا داده‌های شما روی آن‌ها قرار دارد، دسترسی داشته باشند یا به آن دسترسی پیدا کنند. اگر پایگاه‌های داده خودِ بانک شما دچار رخنه شود، VPN قطعاً نمی‌تواند از داده‌های شما محافظت کند.

بدافزارها و ویروس‌ها

اگر فایل‌ها یا وب‌سایت‌های آلوده به بدافزار را دانلود کنید یا با آن‌ها تعامل داشته باشید، VPN نمی‌تواند جلوی آلوده شدن دستگاهتان به این برنامه‌های مخرب را بگیرد.

حملات فیشینگ

VPNها نمی‌توانند از شما در برابر تلاش‌های فیشینگ محافظت کنند؛ یعنی مواردی که هکرها با ایمیل‌ها یا وب‌سایت‌های جعلی شما را فریب می‌دهند تا اطلاعات شخصی، مثل گذرواژه‌ها یا شماره کارت اعتباری، را افشا کنید.

حملات Man-in-the-Device

اگر هکر قبلاً با جاسوس‌افزار یا کی‌لاگر دستگاه شما را آلوده کرده باشد، VPN نمی‌تواند از داده‌های روی دستگاه شما در برابر دسترسی یا سرقت محافظت کند.

حملات جست‌وجوی فراگیر و گذرواژه

اگر گذرواژه‌های شما ضعیف باشند یا جای دیگری افشا شده باشند، هکرها ممکن است صرف‌نظر از اینکه از VPN استفاده می‌کنید یا نه، به حساب‌های شما دسترسی پیدا کنند.

حملات شبکه محلی

گرچه VPN می‌تواند از داده‌های شما در برابر افراد کنجکاو در همان شبکه محافظت کند، اما نمی‌تواند جلوی کسی را بگیرد که به رایانه یا شبکه محلی شما دسترسی مستقیم دارد و می‌خواهد حمله‌ای انجام دهد.

بهره‌کشی Zero-day

این‌ها حملاتی هستند که آسیب‌پذیری‌های تازه کشف‌شده را پیش از وصله شدن هدف می‌گیرند. VPN نمی‌تواند مانع سوءاستفاده مهاجم از آسیب‌پذیری‌هایی که در نرم‌افزار یا سخت‌افزار مورد استفاده است، بشود.

ربایش نشست

درست است که VPN داده‌های شما را هنگام انتقال رمزنگاری می‌کند، اما اگر مهاجم بتواند پس از برقراری اتصال شما با یک وب‌سایت نشستتان را برباید، مثلاً با سرقت کوکی‌هایتان، VPN نمی‌تواند از شما در برابر چنین حمله‌ای محافظت کند.

حملات مهندسی اجتماعی

این حملات افراد را فریب می‌دهند تا کاری انجام دهند یا اطلاعات محرمانه را فاش کنند. VPN در برابر پیامدهای چنین تاکتیک‌های فریبکارانه محافظت ایجاد نمی‌کند.

محافظت‌های VPNهای مبتنی بر میکس‌نت

علاوه بر اینکه فناوری VPN چه نوع هک‌هایی را می‌تواند و نمی‌تواند متوقف کند، باید انواع مختلف VPNهای در دسترس را هم در نظر بگیریم. در پاسخ به آسیب‌پذیری‌های امنیتی VPNهای سنتی، مدل‌های غیرمتمرکز (dVPNها) و مدل‌های تازه‌ای که بر پایه میکس‌نت‌ها ساخته شده‌اند، امنیت و ناشناسی آنلاین بیشتری ارائه می‌دهند.

داده متمرکز، هدفی اصلی است

رمزنگاری VPN، در هر سطحی که باشد، نمی‌تواند جلوی هکرها را بگیرد که پایگاه‌های داده خودِ VPN را هدف بگیرند؛ پایگاه‌هایی که ممکن است سوابق فراداده میلیون‌ها کاربر را در خود داشته باشند. بیشتر سرویس‌های VPN سنتی، زیرساخت‌های فیزیکی متمرکز هستند. آن‌ها یا مالک سرورهای خود هستند یا آن‌ها را، که اغلب از همان ارائه‌دهندگان خدمات ابری یا میزبانی هستند، اجاره می‌کنند. این یعنی بر پایه نقاط شکست مرکزی ساخته شده‌اند. این سرورهای مرکزی می‌توانند هدف حملات سایبری پیچیده باشند؛ به این دلیل ساده که داده‌های شخصی میلیون‌ها کاربر را در یک نقطه نگه می‌دارند. حتی اگر یک VPN لاگ‌های فراداده را نگه ندارد، که بسیار بعید است، باز هم سوابق مالی‌ای دارد که می‌تواند شما را به آن سرویس مرتبط کند.

dVPNها و VPNهای مبتنی بر میکس‌نت مانند NymVPN با ارائه زیرساختی کاملاً متفاوت، برای حل این مشکل کاربران وارد عمل می‌شوند. میکس‌نت یک شبکه پوششی توزیع‌شده است که از صدها یا حتی هزاران سرور مستقل و غیرقابل‌پیوند تشکیل می‌شود؛ سرورهایی که به‌صورت خصوصی توسط افرادی اداره می‌شوند که در شبکه مشارکت دارند. یک VPN مبتنی بر میکس‌نت از نظر پایه‌ای درست مانند یک VPN سنتی کار می‌کند: داده‌های شما را رمزنگاری و تونل‌زنی می‌کند و آدرس IP شما را پنهان می‌سازد. اما به‌جای اینکه داده‌های شما فقط از یک سرور عبور کند، با ترافیک دیگران ترکیب می‌شود و پیش از رسیدن به مقصد، از میان چندین سرور غیرقابل‌پیوند و با چندین پرش میان آن‌ها عبور می‌کند. این کار رخنه‌های داده را عملاً ناممکن می‌کند، چون داده‌های شما هرگز در یک نقطه متمرکز نمی‌شود.

مقاومت در برابر تحلیل ترافیک

هکرها اغلب توسط دولت‌ها یا نهادهایی به کار گرفته می‌شوند که منابع فنی پیشرفته‌ای برای تحلیل ترافیک کاربران دارند. معماری غیرمتمرکز میکس‌نت‌ها انجام این تحلیل ترافیک پیچیده را بسیار دشوارتر می‌کند؛ برخلاف حالتی که همه داده‌های موجود روی یک سرور واحد VPN هدف گرفته می‌شود. معماری مسیریابی غیرمتمرکز و چندپرشی پیش‌فرض در میکس‌نت، ردیابی مسیر ترافیک شما را فوق‌العاده دشوار می‌کند. برای پیچیده‌تر شدن ماجرا، داده‌های شما هنگام عبور از یکی از گره‌های متعدد، به‌صورت تصادفی با ترافیک دیگران ترکیب می‌شود. برای دشوارتر کردن تحلیل ترافیک، از بسته‌های ساختگی استفاده می‌شود تا حجم شبکه افزایش یابد.

رمزنگاری پیشرفته

یکی از تفاوت‌های کلیدی میان VPNهای سنتی و VPN مبتنی بر میکس‌نت، نوع و کیفیت رمزنگاری مورد استفاده است. VPNهای سنتی معمولاً از یک شکل و یک لایه رمزنگاری میان دستگاه کاربر و گره خروجی VPN استفاده می‌کنند؛ جایی که داده پیش از رفتن به مقصدی (که امیدواریم رمزنگاری‌شده باشد) از حالت رمزنگاری خارج می‌شود. VPN مبتنی بر میکس‌نت با رمزنگاری چندلایه، (یا شبیه «پیاز») پیرامون داده‌های شما، ناشناسی کاربر را تقویت می‌کند. هر لایه با گرهی متناظر است که داده‌های شما را از نو مسیریابی می‌کند. وقتی داده از آن گره عبور می‌کند، لایه مشخص یا بیرونیِ رمزنگاری کنار زده می‌شود و مشخص می‌شود داده بعد از آن باید به کجا فرستاده شود. آشکار کردن مسیر کامل داده‌های شما مستلزم آن است که مهاجم به تعداد کافی از گره‌ها، یا هم گره ورودی و هم گره خروجی، را کنترل کند؛ کاری که به‌شدت دشوار خواهد بود.

جمع‌بندی

VPNهای سنتی می‌توانند به مسدود کردن برخی تلاش‌های پایه‌ای برای هک کمک کنند و حملات پیچیده‌تر را دشوارتر سازند. اما این فقط زمانی صادق است که داده‌های شما میان دستگاهتان و سرور VPN در حال انتقال باشد. VPN نمی‌تواند از خودِ دستگاه شما محافظت کند، و تمرکز داده‌های VPN ریسک امنیتی جدی‌ای برای کاربران ایجاد می‌کند. سرورهای مرکزی هدف‌هایی وسوسه‌کننده برای حملات سایبری هستند؛ حملاتی که می‌توانند نه‌فقط اطلاعات شخصی شما، بلکه داده‌ها و تاریخچه‌های میلیون‌ها کاربر دیگر را نیز به خطر بیندازند.

در نهایت، فناوری VPN راه‌حلی همه‌کاره برای تهدیدهای امنیت سایبری نیست. استفاده از VPN گامی مهم برای ارتقاء امنیت اینترنتی شماست، اما باید آن را با اقدامات امنیتی دیگر تکمیل کنید. این اقدامات شامل استفاده از گذرواژه‌های قوی و منحصربه‌فرد، به‌روز نگه داشتن نرم‌افزارها، احتیاط در کلیک روی فایل‌ها و لینک‌ها، و استفاده از نرم‌افزار آنتی‌ویروس معتبر است.

پیش از انتخاب یکی از VPNهای بزرگ و «معتبر» موجود در بازار، باید بررسی کنید که آیا رفتن سراغ یک VPN متمرکز ارزش این ریسک‌ها را دارد یا نه. اگر واقعاً نگران حریم خصوصی آنلاین خود هستیم، dVPNها و VPNهای مبتنی بر میکس‌نت مانند NymVPN می‌توانند حریم خصوصی تقویت‌شده‌ای برای کاربران فراهم کنند.